Vet varken weet niet dat Mager varken honger heeft

De schuldindustrie bestaat al decennia. Iedereen weet dat. Nu S.pa er een verkiezingsonderwerp van maakt, komt het eindelijk op tv en moet er plots iets aan gedaan worden. Dat kietelt de witte ridder in mij.

Jaren geleden ging het over wereldvreemde sukkelaars, die vaak, niet altijd, door eigen schuld in de miserie geraakten. Die het officiële brievengewauwel niet begrepen, enveloppes ongeopend wegsmeten en plots neus aan neus stonden met een deurwaarder.

Dat ligt tegenwoordig anders. Die deurwaarder doet nog altijd mee, maar het gaat nu over een andere generatie van drop-outs. Al te vaak stort een werkloosheid, faillissement, echtscheiding of een ramp naar keuze mensen in armoede. Daar valt moeilijk uit te geraken.

De schuldindustrie beperkt zich trouwens niet meer tot deurwaarders. Alle energiebedrijven doen lustig mee. Factuur niet betaald na vervaldag? Boete van 7,50 euro. Telefoonmaatschappij X sluit je internet af, rekent 15 euro boete plus "wederindienststellling" van 30 euro per lijn. Twee lijnen? Zestig euro. Watermaatschappij Y stuurt je een factuur, te betalen binnen 14 dagen. 15e dag automatisch 10 euro erbij. De voorbeelden zijn eindeloos. Hoewel ik dit beleef, wil ik dit niet aanvaarden. Dat zijn slechts de eerste buffers. Wie daar niet over geraakt, moet bellen (ondanks de afgesloten lijn) voor afbetaling.

Een vet varken weet niet dat een mager varken honger heeft. Je moet maar op tijd betalen, zegt men. Van 1200 euro of zelfs 1800 euro min huishuur valt als alleenstaande haast niet te leven. Na gas, elektriciteit, verzekering, telefoon, tv, en water rest je een paar honderd euro voor een paar hongerige monden. Een fikse schoolrekening, een ruit kapot, een medische factuur, eender wat, maar elke maand zijn er onverwachte uitgaven die maken dat magere varkens voortdurend gekneld zitten tussen budget en afbetaling.

Leven in Vlaanderen is gewoon te duur. Huishuur vind je niet onder de 500 euro, meestal 700 à 800 voor een appartement. Huishuur is een formidabele belegging maar sleurt huurders in de diepte. Bij eenoudergezinnen slokt huishuur de helft van het budget op. Op de markt van sociale woningen, pro deo-advocatuur, studiebeurzen, enz., worden grenzen gehanteerd waaraan weinigen  beantwoorden.

Ik word altijd stil als ik cijfers over armoede hoor. De tienduizenden die worden geteld als dakloze, vluchteling, werkloze, minimumloner, alleenstaande, schuldbemiddeling, kinderarmoede, daar tel ik telkens 20 % bij voor diegenen die daar binnenkort zullen bijkomen, omdat ze nog in de overlevingsfase zitten.

Waar ging het dit jaar over? Panama Papers, Samucosial, F-16's, lage opbrengsten van de kaaimantaks (waarvoor de schouders worden opgehaald), erfgoedbelasting, klein beschrijf, uitstel van luxetaks, enzovoort enzoverder. Lonen slaan een index over, kinderbijslag wordt niet geïndexeerd, maar huurprijzen wél. De kloof tussen have en pay wordt alsmaar groter. Levenslang.

In een naïeve poging een druppel te plengen in de Kalahari wil ik pleiten voor een wijziging qua mentaliteit. Armoedebestrijding moet definitief een beleid worden en geen stoplap. Mensen in armoede verdienen beter. Eén F-16 redt miljoenen levens: is dat geen mooie slagzin voor een volgende 11.11.11.- actie?