joseph finder

Vijandige overname

4 sterren

Vijandige overname speelt zich af in de wereld van de vliegtuigbouwers, meer bepaald in de firma Hammond Aerospace, de spreekwoordelijke hond tussen Boeing en Lockheed. Naar jaarlijkse gewoonte gaat de top van het bedrijf op afzondering om er zogezegd aan teambuilding te doen. In werkelijkheid worden de geslepen messen meegenomen in de bagage en is dit het moment voor de interne afrekeningen. Zeker nu er een nieuwe baas is, Cheryl Tobin, een vrouw aan het hoofd van een club haaien, die met blikkerende tanden toekijken hoe ze dit schatje het best zullen verorberen. De enige twee die hier met andere bedoelingen zitten zijn Ali, de secretaresse van Cheryl, en Jake Landry, een junior manager, toevallig ook de ex van Ali. 

Het ziet er lang naar uit dat het verhaal zich rond dit thema zal afspelen. Jake is niet van dezelfde signatuur als al de andere mensen, die het ook niet nalaten dat aan hem door te steken. Bijvoorbeeld door eindeloos te zeuren over het belang van een goed horloge. Dat dan wel zo'n half jaarloon kost. Of over de vissen die ze hier vorig jaar gevangen hebben, want dat is een van de activiteiten die op het programma staat. Plus elkaar de loef afsteken natuurlijk en  in te schatten hoe licht of zwaar die Cheryl wel weegt als voorzitster van de raad van bestuur en hoe ze best de poten van onder haar stoel  kunnen zagen. Kortom, de mannetjesdieren zetten zich klaar om het begrip teambuilding alle eer aan te doen. 

Tot aan het einde van het eerste deel het verhaal een complete omslag maakt. De afgelegen resort krijgt bezoek van een stel schurken die de boel op stelten komen zetten. Eerst lijkt het dat ze geïnteresseerd zijn in de rijkdom van de aanwezigen, die onder bedrreiging, maar al te bereid zijn om hun kostbaarheden op te offeren voor veiligheid, maar gaandeweg lijkt er meer aan de hand. De leider van de bende, Russell blijft maar doorvragen over de bedoeling van deze bijeenkomst en lijkt in het geheel niet gehaast te zijn. Maar Jake, een ex-marinier, voelt het aan zijn tenen dat er meer aan de hand is. Alleen al door het aanhoudend geterg van Russell begint het de aanwezigen te dagen dat hij meer weet van de onderneming dan hij wil toegeven. Dan komt de aap uit de mouw, hij wil niet alleen het contante geld uit de portefeuilles, hij eist een onmogelijk hoog bedrag dat de onderneming als losgeldverzekering moet overmaken op de rekening van de bende. En Russel blijkt goed op de hoogte. Hij kent alle trucs nog voor de verenigde managers er durven aan denken. 

Daardoor begrijpt Jake dat er een interne medewerker moet zijn, die zich mee heeft laten insluiten. Dat deze overval voorbereid was en minitieus uitgestippeld. Dat het gevraagde losgeld geen lucky shot is, maar een weloverwogen zet. Russell is niet het brein, iemand van hen is dat. Waarbij natuurlijk de volledige paranoia toeslaat. 

Hoewel Jake zich zo ver mogelijk op de achtergrond wil houden en hij zijn rol tegenover Russell minimaliseert, heeft die hem echter vlug door. In een persoonlijk gesprek kan Jake Russell overtuigen dat hij maar een kleine garnaal is, en hij niet in de weg zal lopen. Maar dat is niet wat hij van plan is, integendeel. 

Joseph Finder is een meester in het afdekken van de initiële drijfveer van de dader. Het financiële bedrijfsleven is daarvoor een ideale voedingsbodem voor dit soort verhalen. Het gekonkel van die kringen, vermengd met basale lusten zoals gulzigheid en jaloersheid, maakt dat hij iedereen voortdurend op het verkeerde been kan zetten. Dat geldt zowel voor de lezer als voor de personages.

Vijandige overname is een geloofwaardig verhaal, eens je accepteert dat er een actieheld meespeelt.Het is in ieder geval prettige lectuur.